Kościół drewniany w Sękowej

Według legendy kościół św. Filipa i Jakuba w Sękowej sam wybrał miejsce, na którym miał stanąć. Dotąd rzeka zmywała jego drewniane podwaliny, aż wreszcie udało się znaleźć taki teren, który idealnie nadawał się na zbudowanie na nim świątyni. Sękowa to niewielka miejscowość położona w Beskidzie Niskim, drewniany kościółek zaś, pochodzący z początków XVI wieku, nazywany jest perłą tego pasma górskiego. Nie bez przyczyny - w roku 2003 wpisany został na listę światowego dziedzictwa UNESCO, a powszechnie znany jest też z powodu umiejscowienia go na Małopolskim Szlaku Architektury Drewnianej.

Kościół w Sękowej charakteryzują nisko spływające ku ziemi szerokie otwarte soboty. Soboty to zadaszenie oplatające pasem właściwą część budowli - swoją nazwę wzięło od dnia, w którym z najdalszych wsi przybywali na mszę świętą wierni. Częstokroć docierali oni pod kościół właśnie w sobotę i noc spędzali pod dodatkowym zadaszeniem, czekając na poranek dnia następnego. Najstarszym zabytkiem kościoła w Sękowej jest późnogotycka chrzcielnica pochodząca z 1522 roku. Ponadto w świątyni zobaczymy m.in. ołtarz i barokowe obrazy Drogi Krzyżowej z XVII wieku, feretrony pochodzące z wieku XVIII oraz fragmenty dziewiętnastowiecznej polichromii.

Niezwykle interesująca i charakterystyczna przy tym jest budowa kościoła śś. Filipa i Jakuba. Świątynia ma konstrukcję zrębową, pokrytą w całości gontem. Największą uwagę przyciąga jednak pozorna, otwarta izbica o konstrukcji słupowo-ramowej.